
اول از همه بابت اين همه تاخير عذرخواهی می كنم،درسه و هزار مصيبت!
و دوم جامعه شناسی خودمانی،
مطمئنا همه ی شما تا به حال بارها و بارها از خود اين سوال را پرسيده ايد كه چرا ما اين حد عقبمانده و درمانده ايم؟ چرا با وجود گذشت سال های بسيار از زمانی كه ما برای اولين بار به فكر عدالتخانه و ترقی و... افتاديم،هنوز هم به آنها نرسيده ايم؟ و هزاران چرای مشابه ديگر.گروهی در پاسخ به اين سوالات تمامی تقصيرها را به گردن يك عامل خارجی مثل استعمار و استبداد و ... می اندازند غافل از اينكه عوامل اين چنينی در بسياری از نقاط جهان بوده اند پس چرا در اين سرزمين ها چنين اثری نگذاشته اند؟ چرا هند مستعمره هم اكنون دارای يكی از قويترين دموکراسی هاي دنياست؟ يا ژاپن ويران شده بعد از جنگ جهانی اينك يكی از ابرغول های اقتصادی دنيای ماست؟
نويسنده در پاسخ به اين پرسش ها علت را در "ما"ی ايرانی جستجو می كند.مايی كه باعث شده عواملی كه در يك سرزمين ديگر زمينه ساز رشد بيشتر بوده اند در سرزمين ما عامل عقب ماندگی شوند.
راستی اين مای ايرانی چگونه مايی است؟
دوستان عزیزم به علت شروع امتحانات میان ترم و برگزاری نمایشگاه کتاب تا ۲۸ اردیبهشت قادر به آپدیت کردن وبلاگ نیستم.خوش باشید!
جامعه شناسی خودمانی (چرا درمانده ايم؟)
نوشته ی حسن نراقی
نشر اختران
چاپ اول 1380
چاپ دهم 1383
يك كتاب تحليلی با زبان ساده،يعنی از نوعی كه در اين سرزمين زياد نمی شود زياد ديد آخر ما به ساده نگری و پيچيده گويی عادت كرده ايم!
فهرست مطالب را می نويسم خودتان قضاوت كنيد:
«مقدمه
با تاريخ بيگانه ايم
حقيقت گريزی و پنهان كاری ما
ظاهر سازی ما
قهرمان پروری و استبداد زدگی ما
خودمحوری و برتری جويی ما
بی برنامگی ما
رياكاری و فرصت طلبی ما
احساساتی بودن و شعارزدگی ما
ايرانيان و توهم دائمی توطئه
مسئوليت ناپذيری ما
قانون گريزی و ميل به تجاوز ما
توقع و نارضايی دائمی ما
حسادت و حسدورزی ما
صداقت ما
همه چيز دانی ما
و نمونه های ديگر از خلقيات ما
و اما سخن آخر»
به نظر من اين كتاب به قدری مفيد به حال ماست كه می توان درباره ی تك تك تيترهايش بحث كرد نظر شما چيست؟
خيلی حرف ها می شد درباره ی اين كتاب گفت كه نگفتيم و نگفتيد.
آرتور شايد نماد انسان بود،زمانی كه به تنهايی اش در انسان بودن پی می برد،شايد!
شايد هم نماد انسانی كه به شناخت انسان با همه ی رذالت ها و خوبی هايش راه می برد،شايد!
شايد نماد يك مبارز بود،يك مبارز آزادی از استعمار،شايد!
شايد هم مبارزه با استحمار،شايد!
شايد اين كتاب داستان زندگی همه ی ماست زمانی كه تصميم می گيريم فراتر از آن چيزی باشيم كه برايمان در نظر گرفته اند،شايد!
شايد ...
هر چيزی بود هر كدام ما آرتور و داستان را همان طوری ديديم كه می خواستيم ببينيم.يا به قول مولوی هر كسی از ظن خود شد يار من...
هرچه بود و هرچه گفتيم به هر حال می خواهيم نقطه ی پايانی بر آن بگذاريم.منتظر نظرات نهايی تان درباره ی كتاب هستم.
دوستان من رفيق اعلی يك كتاب عرفانی بود،خرمگس يك كتاب اجتماعی،دوست داريد كتاب بعدی در چه زمينه ای باشد؟ مذهبی،تاريخی،اجتماعی يا...